Zalabia – Kleine ronde Beignets in Siroop

500 g bloem
1/2 liter lauw water [of half water, half melk]
15 g verse gist of 7 g gedroogde gist
1 theelepel suiker

Zeef de bloem in een grote, verwarmde mengkom. Los de gist met de suiker op in een beetje water en laat dit mengsel op een warme plaats staan tot er schuim op komt. Voeg het resterende water een het gistmengsel toe, terwijl u voortdurend roert. Voeg deze oplossing geleidelijk aan de bloem toe, terwijl u voortdurend roert. Het deeg zal op pannenkoekendeeg lijken, hoewel het iets minder vloeibaar zal zijn.

Bedek de kom met een handdoek en laat op een warme plaats gedurende 1 uur rijzen. Sla het deeg dan plat en laat het terug rijzen. Sla het dan weer plat. Het geheim om goede, perfect ronde zalabia te maken bestaat erin het deeg regelmatig plat te slaan (minstens drie keer, maar indien mogelijk meer) en het dan te laten rusten. Hierdoor zou u een zeer elastische massa moeten krijgen.

Terwijl het deeg rust maakt u de suikersiroop:

1 kg suiker
4-5 dl water
2 eetlepels citroensap
2 eetlepels rozenwater
2 eetlepels oranjebloesemwater

Los de suiker op in het water en het citroensap en laat sudderen tot de siroop dik wordt en aan een lepel blijft plakken. Voeg rozen- en oranjebloesemwater toe en laat nog twee minuten sudderen. Laat afkoelen en zet de siroop vervolgens in de ijskast. De siroop moet zeer koud zijn.

Giet 5 cm olie in een sauspan. Sla het deeg plat. Neem een theelepel deeg met een natte lepel en laat in de niet te hete olie vallen. Indien u meer regelmatige vormen wil krijgen, kan u een spuitzak gebruiken. Laat de beignets zachtjes gaar worden en bak er maar een paar tegelijk. Ze zullen snel boven komen drijven. Draai ze dan om. Als ze goudbruin zijn, haalt u ze uit de pan en laat ze uitlekken op keukenpapier.

Haal ze door de koude siroop als ze nog erg warm zijn. Ze zullen de siroop onmiddellijk opzuigen. Leg ze op een schaal.Ze kunnen koud of warm worden gegeten, besprenkeld met poedersuiker en, indien u dat lekker vindt, met een snuifje kaneel.

Bron: Claudia Roden – A Book of Middle Eastern Food – mijn vertaling