* Focus op Marokko

Marokko – Al Maghrib
Ligging: Noord-Afrika, tussen Algerije en de Westelijke Sahara
Oppervlakte: 446.550 km²
Hoofdstad: Rabat
Staatsvorm: Koninkrijk
Inwoners: 31.689.265
Afkomst bevolking: Arabieren en Berbers 99,1%, andere 0,9%
Talen: Arabisch (officieel), Berberse dialecten, Frans
Religie: Moslims 98,7%, Christenen 1,1%, Joden 0,2%
Alfabetisering: 51,Z %
BNP/inw.: $ 3.900 – 19% van de bevolking leeft onder de armoedegrens
Levensverwachting: 70,04 jaar
Munt: Marokkaanse dirham (MAD)

De Marokkaanse keuken wordt als een van de gevarieerdste keukens ter wereld beschouwd. De reden hiervoor is de eeuwenlange interactie van Marokko met de buitenwereld. De keuken is een mengeling van invloeden uit de Arabische, Berberse, Spaanse, Corsicaanse, Portugese, Moorse, Midden-Oosterse, mediterrane, Afrikaanse, Turkse en Joodse keukens. Al deze keukens hebben in meer of mindere mate bijgedragen aan de diversiteit van de Marokkaanse keuken. Daarnaast werd deze verder verfijnd door de koks in de koninklijke keukens in de Marokkaanse koningssteden.

Kruiden worden op grote schaal in het Marokkaanse eten gebruikt. Ondanks dat Marokko al duizenden jaren kruiden importeert, komen vele ingrediënten uit Marokko zelf, zoals saffraan, munt en olijven, sinaasappelen en limoenen. Belangrijke kruiden zijn kaneel, komijn, peper, gember, saffraan en kurkuma. Kip is het meest gegeten vlees in Marokko. Het meest gegeten rode vlees is rundvlees, ook al wordt de voorkeur gegeven aan lamsvlees, dat echter relatief duur is. Couscous is de bekendste Marokkaanse maaltijd en wordt traditioneel met de hele familie genuttigd na het vrijdagse moskeebezoek. Andere belangrijke gerechten zijn tajine, bastilla (hartige taart met kip) en harira (soep). Het laatste wordt met name tijdens de ramadan gegeten. De populairste drank is groene thee met munt. De lokale Berberse keuken is vergelijkbaar met de rest van de Marokkaanse keuken, maar heeft veel minder externe invloeden. (bron: Wikipedia)